Krótko o izbie
- Izba obejmuje swoim zasięgiem obszar województwa opolskiego
- Ilość członków OOILWet. na dzień 30.11.2002r wynosi 326 osób
- Izba powstała 09.02.1991r
- Powiat Oleski przyłączono do OOILWet. 01.07.1999r
- W grudniu 2001r. odbyły się wybory delegatów w powiatach, wybrano 51 delegatów w 10 powiatach. W powiecie opolskim wybory nie odbyły się z powodu braku quorum.
Zjazdy:
- 11 maja 1991r w Opolu
- 11 pażdziernika 1992r w Opolu
- 21 listopada 1993r w Opolu
- 27 listopada 1994r w Opolu
- 20 maja 1995r w Opolu
- 27 pażdziernika 1996r w Brzegu
- 22 listopada 1997r w Brzegu
- 13 grudnia 1998r w Kędzierzynie-Kożlu
- 12 grudnia 1999r w Brzegu
- 04 czerwca 2000r w Opolu
- 27 maja 2002r w Opolu
Statut Okręgowej Izby Lekarsko - Weterynaryjnej w Opolu
Podstawa prawna:
Na podstawie art. 10, ust. 1 pkt. 112, art. 14, art. 17 ust.1, art. 23, art. 25 oraz art. 27 ust. 1 pkt. 1 ustawy o zawodzie lekarza weterynarii i izbach lekarsko-weterynaryjnych /Dz.U. Nr 8, poz. 1991r./ Okręgowa Izba Lekarsko - Weterynaryjna w Opolu ustala co następuje:
I. Ogólne prawa 1 obowiązki lekarza weterynarii
§ 1 Obszar oddziaływania:
Ustalenia statutu obowiązują wszystkich członków Okręgowej Izby Lekarsko - Weterynaryjnej w Opolu. Szczegółowe prawa i dyscyplinarne przepisy Okręgowej Izby Lekarsko - Weterynaryjnej w Opolu pozostają nienaruszone.
§ 2 Wykonywanie zawodu:
1. Każdy lekarz weterynarii jest zobowiązany do sumiennego wykonywania swojego zawodu.
2. Postępowanie lekarza weterynarii powinno być zgodne z wymogami ustawy, rozporządzeniami i zarządzeniami ogólnymi i szczególnymi dotyczącymi weterynarii, dobrem ogólnym, powagą zawodu, koleżeństwem wśród lekarzy weterynarii.
3. Każdy lekarz weterynarii powinien wspomagać starania sprzyjające rozwojowi zawodu, a także organizacji Okręgowej Izby Lekarsko-Weterynaryjnej.
4. Każdy lekarz weterynarii powinien w ciągu 30 dni po uzyskaniu dyplomu zgłosić przynależność do Okręgowej Izby Lekarsko - Weterynaryjnej odpowiedniej dla swojego miejsca działania lub jeżeli nie wykonuje zawodu w miejscu zamieszkania. Przy zgłoszeniu należy wskazać rodzaj specjalizacji zawodowej. O zmianie miejsca zamieszkania powiadamiać każdorazowo Izbę, a na jej zapytania należy przekazać odpowiedź do 30 dni.
5. Jeżeli lekarz weterynarii zatrudnia innego lekarza weterynarii zobowiązany jest powiadomić o tym Okręgową Izbę Lekarsko-Weterynaryjną.
§ 3 Postępowanie społeczno-zawodowe
1. Lekarz weterynarii powinien okazywać swoim kolegom z zawodu poważanie i szacunek. Każda publiczna dyskredytacja lekarza weterynarii, wyrażanie negatywnych opinii o jego sposobie leczenia i umiejętnościach zawodowych jest naganna. Nagannym jest również nakłanianie do postępowania naruszającego przepisy prawne lub obowiązki zawodowe.
2. Każda próba usunięcia kolegi w zawodzie z jego stanowiska nieuczciwymi środkami, jak również szkodzenie w jego działalności zawodowej jest naganne. Lekarz weterynarii w publicznych i prywatnoprawnych stosunkach zawodowych nie może wywierać wpływu co do wyboru lekarza i sposobu świadczenia usług.
3. Lekarze weterynarii wszystkich podmiotów gospodarczych, osób prawnych i fizycznych powinni wzajemnie informować zainteresowanych kolegów o swojej działalności zawodowej. Nie dotyczy to postępowania urzędowego z wyjątkiem informacji o występowaniu epizoocji.
§ 4 Obowiązek dyskrecji i przestrzegania tajemnicy zawodowej
1. Lekarz weterynarii powinien zachować tajemnicę w tych wszystkich sprawach, z którymi się zapoznał podczas wykonywania zawodu, jeżeli cele nadrzędne tego wymagają. Obowiązek ten rozciąga się tylko na takie sprawy, które mają bezpośredni związek z działalnością lekarza weterynarii.
2. Powinien on też zachęcać do dyskrecji swoich współpracowników i tych, którzy biorą udział w przygotowywaniu się do zawodu.
3. Obowiązek milczenia nie istnieje, gdy interes publiczny wymaga podania informacji do wiadomości.
§ 5 Dokształcanie
Każdy lekarz weterynarii jest zobowiązany do stałego podnoszenia swoich kwalifikacji zawodowych oraz zapoznawania się na bieżąco z ustawami, zarządzeniami i przepisami szczególnymi dla weterynarii przy czynnym udziale Okręgowej Izby Lekarsko-Weterynaryjnej.
II. Lekarz weterynarii a sprawy publiczne
§ 6
1. Lekarz weterynarii reklamuje się poprzez swoją działalność.
2. Reklama poprzez nachalne i bezkrytyczne zachwalanie własnej działalności jest naganna.
3. Wykonując zawód lekarza wet. nie należy:
a) podawać do publicznej wiadomości historii chorób zwierząt, metod leczenia i operacyjnych w innym niż fachowych czasopismach lub w ramach odczytów dla niefachowych słuchaczy,
b) proponować bezpłatne leczenie lub leczenie poniżej najniższych opłat ustalonych przez Okręgową Izbę Lekarsko-Weterynaryjną. Wyjątki stanowią przypadki określone odrębnymi przepisami,
c) publikowanie doniesień i inkonografii o charakterze reklamowym dla swojej własnej działalności lub tolerowanie takiego postępowania bez niezwłocznej ingerencji w celu usunięcia nieprawidłowości.
§ 7 świadectwa i orzeczenia lekarsko - weterynaryjne
Tego rodzaju świadectwa należy wystawiać zgodnie z prawdą, rzeczowo, starannie, bezstronnie, niezawiśle i we właściwej formie. Należy tez podawać cel ich wystawienia, adresata i datę. Wystawianie orzeczenia lekarsko-weterynaryjnych oraz zaświadczeń o stanie zdrowia zwierząt bez uprzedniego badania jest niedopuszczalne.
§ 8 Zwalczanie nieprawidłowości w zawodzie
Lekarz weterynarii jest zobowiązany do przeciwdziałania nieprawidłowościom w wykonywaniu zawodu. Wykroczenia w tym zakresie należy zgłaszać w Okręgowej Izbie Lekarsko-Weterynaryjnej.
§ 9 Kontrakty
1. Lekarz weterynarii dla zabezpieczenia swoich zawodowych interesów jest zobowiązany przed zawarciem kontraktu o pracą, prosić o poradę Okręgową Izbę Lekarsko-Weterynaryjną.
2. Niezależnie od danych zawartych w ust. 1 należy przewidywać kontrakty i wynagrodzenia ryczałtowe np. ryczałt za usługi lekarsko-weterynaryjne w innych podmiotach gospodarczych oraz osobach fizycznych i prawnych, Przed zawarciem takich umów należy przedłożyć je w Okręgowej Izbie Lekarsko-Weterynaryjnej w Opolu w celu umożliwienia sprawdzenia zgodności umowy z przepisami prawa.
§ 10 Honoraria - opłaty za usługi lekarsko-weterynaryjne
Honoraria - opłaty za usługi lekarsko-weterynaryjne reguluje cena umowna. Należności za usługi nie mogą być niższe od minimalnej stawki ustalonej przez Okręgową Izbę Lekarsko-Weterynaryjną w Opolu.
III. Praktyka lekarza weterynarii
§ 11 Określenie miejsca pracy
1. Wykonywanie zawodu lekarza weterynarii w oparciu o własną praktykę jest związane z jedną siedzibą, Lekarz weterynarii zamieszkały na danym terenie jest osobą, która wykonuje czynności lekarsko-weterynaryjne w niezawiśle wolnozawodowej formie, Dotyczy to również lekarzy weterynarii jako urzędników i pracowników etatowych, jeżeli posiadają w 1 sprawie odpowiednie zezwolenie i nie koliduje to z pragmatyką służbową.
2. O miejscu i czasie osiedlenia się i o każdej zmianie takowego oraz o wykonaniu dozwolonej działalności ubocznej w znaczeniu § 2 ust. 4 należy powiadomić Okręgową Izbę Lekarsko-Weterynaryjną.
3. Osiedlenie się jest związane z jedną siedzibą. Urządzenie praktyki filialnej wymaga zgody Okręgowej Izby lekarsko-weterynaryjne j w Opolu.
§ 12 Oznakowanie siedziby lekarza weterynarii
1. Szyld związany z prowadzeniem praktyki może posiadać tylko lek. wet. posiadający zezwolenie na prowadzenie usług wet.
2. Szyld powinien znajdować się na siedzibie lekarza weterynarii. Nie może on stanowić reklamy przedstawionej w natrętnej formie. W treści tego szyldu powinno znajdować się nazwisko praktykującego lekarza weterynarii z akademickimi i lekarsko-weterynaryjnymi tytułami oraz jego tytuł zawodowy. Ponadto można podać godziny przyjęć, numer telefonu oraz właściwą nazwę, a także adres zamieszkania prywatnego, jeżeli znajduje się ono poza siedziby prowadzenia praktyki. Przy zespołowej praktyce, napis powinien zawierać tez sensowne dane dotyczące współpracowników.
3. Przeniesienie miejsca praktyki można oznaczyć szyldem informacyjnym, który na dawnym miejscu może pozostawać przez jeden rok.
4. Szyldy przy mieszkaniu prywatnym, które nie stanowią o miejscu praktyki powinny odpowiadać formie zwyczajowo przyjętej.
§ 13 Ogłoszenia w prasie
1. Ogłoszenia prasowe o osiedleniu się, zmiany miejsca praktyki, zmiany godzin przyjęć lub numeru telefonu są dopuszczalne. Ogłoszenie o miejscu praktyki może zawierać tylko dane z szyldu. Takie ogłoszenie w ciągu czterech tygodni od czasu osiedlenia się może się ukazać w każdej gazecie na obszarze działania Okręgowej Izby Lekarsko-Weterynaryjnej tylko trzykrotnie. Publiczne ogłoszenia w środkach masowego przekazu mogą być stosowane przed i po koniecznej przerwie w praktyce. Ogłoszenie w tym samym środku masowego przekazu może się ukazać tylko jeden raz. Informacje przekazane do prasy o dyżurach w dni świąteczne i inne wolne od pracy, przed pierwszym ogłoszeniem wymagają zgłoszenia w Okręgowej Izbie Lekarsko-Weterynaryjnej.
§ 14 Wykonywanie praktyki
1. Lekarz weterynarii wykonuje swój zawód realizując życzenie pochodzące z zewnątrz. Proponowanie lub udzielanie pomocy zwierzętom bez uprzedniego zgłoszenia jest niedopuszczalne. Wyjątek stanowią nagłe wypadki i postępowanie nakazane z urzędu.
2. Leczenie zwierząt lub ich grupy bez uprzedniego badania jest stanowczo niedopuszczalne. Poprzez leczenie rozumie się, przypisanie lub stosowanie lęków.
3. Osiedlony lekarz weterynarii posiada pełną, swobodę wykonania zawodu. Może on leczenie pacjenta oddalić, jeżeli nie jest prawnie do tego zobowiązany. Przysługuje mu tez prawo odmowy leczenia, jeżeli się przekona, ze pomiędzy nim a właścicielem zwierząt lub osobą przez niego upoważnioną brak jest niezbędnego zaufania,
4. W nagłych wypadkach każdy lekarz weterynarii jest zobowiązany bez wezwania udzielić pierwszej pomocy.
5. Lekarze weterynarii zatrudnieni w innych podmiotach gospodarczych u osób prawnych i fizycznych a nie osiedleni, mogą leczyć zwierzęta należące do ich pracodawców. Nie dotyczy to lekarzy weterynarii zatrudnionych w zakładach naukowych i badawczych państwowych lekarzy weterynarii.
6. Wykonujący praktykę lekarz weterynarii może prowadzić notatki ze spostrzeżeniami w czasie swojej pracy. Materiały te należy przechowywać przez okres pięciu lat.
§ 15 Ordynowanie leków
1. Przy przypisywaniu leków, ordynowaniu, doręczaniu i stosowaniu środków leczniczych, obowiązują przepisy prawne, ustawa o środkach farmaceutycznych, akty wykonawcze. środki lecznicze muszą być zadawane we właściwej ilości z konkretnymi wskazaniu o rodzaju leku, jego trwałości i czasie stosowania.
2. Przypisywanie leku, który może być nabyty w aptece, zgodnie z ust. 1 odbywa się tylko dla zwierząt będących pacjentami tego lekarza weterynarii.
3. Lekarz weterynarii jest zobowiązany do informowania Okręgowej Izby Lekarsko-Weterynaryjnej o stwierdzonych działaniach ubocznych stosowanych przez siebie leków, a takze ich skutecznosci. Takie informacje powinny zaś przez Izbę trafić do Komisji Leków.
§ 16 Lekarz weterynarii i personel pomocniczy
1. Zastępstwo lekarza weterynarii musi pełnić tylko lekarz weterynarii.
2. Badanie i leczenie zwierząt, Jak również podejmowanie zabiegów na zwierzętach wspólnie z nielekarzami weterynarii za wyjątkiem lekarzy stomatologów i studentów weterynarii - jest zakazane, jeżeli przepisy prawne w tej sprawie nie stanowią inaczej.
3. Korzystanie z pomocy weterynaryjnego personelu pomocniczego i innych pomocników nie wiąże się z ust. 2.
§ 17 Leczenie pacjentów przez innych lekarzy weterynarii
1. Jeżeli prosi się lekarza weterynarii o przeprowadzenia leczenia zwierzęcia, które już było leczone przez innego lekarza aktualnie nie osiągalnego, powinien on podjąć się leczenia i poinformować o tym swojego kolegę.
2. Lekarz weterynarii nie może za opłatą lub innym wynagrodzeniem przekazywać pacjenta innym lekarzom weterynarii lub żądać przekazania go sobie.
§ 18 Wzajemne zastępstwa
1. Lekarze weterynarii sąsiednich rejonów powinni się wzajemnie zastępować i uzgadniać prowadzenie dyżurów w dni świąteczne i wolne od pracy.
2. Przejęcie opieki nad zwierzętami pełnione w zastępstwie powinno być przekazane po jej zakończeniu właściwemu lekarzowi weterynarii, chyba ze właściciel zwierząt zadecyduje inaczej.
3. Dojazdy lekarza weterynarii przy takim zastępstwie powinny być naliczane z miejsca praktyki zastępowanego lekarza weterynarii, jeżeli wcześniej nie uzgodniono inaczej*
§ 19 Zatrudnienie asystentów, zastępców 1 innych współpracowników
1. Lekarzy weterynarii jako asystentów mogą zatrudniać tylko lekarze weterynarii.
2. Osiedlony lekarz weterynarii powinien przekraczającą 30 dni asystenturę lub zastępstwo zgłosić w Okręgowej Izbie Lekarsko-Weterynaryjnej. Obowiązek meldowania asystenta, zastępcy i innych współpracowników nie narusza § 2 ust. 5 tego statutu.
3. Przed zatrudnieniem zastępców, asystentów i innych współpracowników na okres dłuższy niż 3 miesiące praktykujący lekarz weterynarii powinien zawrzeć pisemną umowę.
§ 20 Kontynuowanie praktyki
1. Praktykę zmarłego lekarza weterynarii może pod jego nazwiskiem prowadzić dalej inny lekarz weterynarii przez okres jednego roku z uwzględnieniem korzyści na rzecz wdowy i będących na utrzymaniu zmarłego nieletnich dzieci. Przedłużenie takiej praktyki powinno być przez tegoż lekarza weterynarii zgłoszone Okręgowej Izbie Lekarsko-Weterynaryjnej. W szczególnych przypadkach dalsze prowadzenie praktyki na korzyść pozostałych po zmarłym lekarzu weterynarii członków rodziny, może być dopuszczone za zgodą Okręgowej Izby Lekarsko-Weterynaryjnej.
2. W wyjątkowych przypadkach termin złożenia wniosku do Izby Lekarsko-Weterynaryjnej może być przez nią przedłużony.
§ 21 Przekazywanie praktyki
1. Zmiana praktyki lekarsko-weterynaryjnej jest dopuszczalna.
2. Przekazywanie praktyki lekarsko 7 weterynaryjnej powinno nastąpić na drodze pisemnej umowy.
3. Umowa powinna być przed zakończeniem praktyki przekazana Okręgowej Izbie Lekarsko-Weterynaryjnej w celu sprawdzenia prawidłowości postępowania. Jeden egzemplarz umowy powinien pozostać w tejże Izbie*
§ 22 Praktyka zespołowa
1. Praktyka zespołowa jako praktyka stanowi jednostkę i może być prowadzona jako zespół pod nazwą partnerów praktyki. W pozostałych sprawach ważne są ustalenia rozdziału III. W praktyce zespołowej każdy partner w przypadku załatwiania spraw urzędowych posiada status samodzielnego lekarza weterynarii.
2. Porozumienia w sprawie założenia praktyki zespołowej, które powinno zawierać ustalenia o zmianach lub rozwiązaniu zespołu, należy zawierać na piśmie, W pozostałych sprawach obowiązują ustalenia § 9.
3. O rozpoczęciu i zakończeniu praktyki zespołowej, partnerzy zespołu powinni niezwłocznie powiadomić Okręgową Izbę Lekarsko-Weterynaryjną.
§ 23 Praktyka grupowa
1. Praktyka grupowa stanowi połączenie działalności wielu praktykujących lekarzy weterynarii w celu użytkowania urządzeń i instrumentów a także wspólnego zatrudnienia weterynaryjnego personelu pomocniczego. Rozliczanie się z poszczególnych przypadków leczniczych pozostawia się członkom praktyki grupowej.
2. Zastosowanie w tych sprawach znajduje ustalenie § 22 ust. 2 i 3.
§ 24 Lecznice i przychodnie
1. Zgodnie z ustawą z dnia 1.07.1949 r. (Dz. U. Nr 41 poz. 297) wraz ze zmianami ustawy kompetencyjnej z 17 maja 1990 r. lekarz weterynarii prowadzi prywatną praktykę w oparciu o lecznice i przychodnie weterynaryjne.
2. O otwarciu, zamknięciu i innych zmianach związanych z działalnością lecznicy lub przychodni należy powiadomić Okręgową Izbę Lekarsko-Weterynaryjna,.
§ 25 Określenie funkcji zawodowych
Określenie zawodowe "Lekarz Weterynarii przysługuje wyłącznie osobom, które są do tego upoważnione zgodnie z Ustawą z dnia 21 grudnia 1990 roku art. 2 pkt, 1-6.
§ 26
Statut wchodzi w życie z dniem Jego uchwalenia przez Okręgowy Zjazd Okręgowej Izby Lekarsko-Weterynaryjnej w Opolu.
| 
